Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/20824 K.2013/16422

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 20.09.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik hırsızlık, sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik yağma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıkların olay günü yaşı küçük mağdurlar ... ve ...'u cadde üzerinde tesadüfen karşılaştıklarında, yanlarına çağırarak mağdur ...'a “sen birini dövmüşsün niye dövdün” diyerek kızdıkları ve para istedikleri mağdurların paralarının olmadığını söylemeleri üzerine, üzerlerini arayarak cep telefonlarını ve mağdur ...'un kol saatini aldıkları, mağdurlar ve sanıkların beraber yolda yürümeye başladıkları, mağdurların alınan eşyalarını istediklerinde ise sanıklardan ...'nun bıçak çekerek “peşimizden gelmeyin, sizin için kötü olur” diyerek silahla tehdit edip kaçtıklarının anlaşılması karşısında;

her iki sanık hakkında mağdur sayısınca yağma suçu oluşturduğu gözetilmeden tek suç kabul edilerek yazılı biçimde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükümde TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görülmüş;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine göre iştirak halinde suç işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine eşit olarak tahsile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin eşit alınmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanıklardan neden oldukları yargılama giderinin paylarına düşen oranda ayrı ayrı alınmasına” sözcüklerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında yakınan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Olay tarihinde sanık ...'nun katılan'ın akrabası ...'ın cep telefonu hırsızlığı yaptığını söyleyip, kendisini ona götürmesi için adı geçen katılan'ın kolundan tutup yolda ilerlerken tesadüfen anılan tanık ... ile karşılaştıklarında, bir süre sohbet edip kişisel iletişim kurup, katılan ve tanığın cep telefonlarını bakmak için istediği,

tanık ...'ın telefonunu alıp bakıp iade ettikten sonra katılan ...'ın cep telefonunu da hırsızlık yapıldığını iddia ettiği telefon olup olmadığını kontrol etmek için aldıktan sonra haydi karakola gidelim demesi ve katılan'ın da olumlu yanıtı üzerine olay yerinden hızla kaçıp gitmesi şeklinde gerçekleşen eylem 765 sayılı TCK’nın 491/3 . maddesi kapsamında kalıp, yazılı şekilde uygulama yapılması kanuna aykırı ise de;

belirtilen eyleme uyan 765 sayılı TCK.nın 491/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 16.07.2003 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması;