Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/21632 K.2014/5277

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında yakınan ...’a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK’nın 491/4 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun aynı Yasanın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 27.09.2004 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II- Sanık hakkında yakınan ...’e yönelik hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, olay günü, gündüz vakti, yakınan ...’in, ... adresindeki, etrafı 150 cm yüksekliğinde taş duvar ile çevrili müstakil evine muhkem ve sağlam nitelikteki pencere korkuluk demirlerini sert bir cisimle söküp, ağaçtan imal edilmiş pencerenin, kilidini zorla açmak suretiyle evin içerisine girerek, yatak odasındaki gardrop içerisinde bulunan saatleri, altınları ve ziynet eşyasını çaldığının anlaşılması karşısında, sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nin 493/1, 522 (pek aşırı), 81. maddeleriyle aynı suça uyan 5237 sayılı Yasanın 142/1-b, 53, 151/1, 53; 116/1, 53. maddeleri bakımından;

anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında değerlendirme ve uygulama yapılarak konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları açısından.

5271 sayılı CMUK’nın 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaşma hususu da dikkate alındıktan sonra, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği tarihin yazılmaması,

3-) Kabule göre de; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,