KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/22178 E., 2014/6024 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2009/127781
- Mahkemesi
- Ankara 7. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 13/04/2009
- Numarası
- 2009/88 (E) ve 2009/118 (K
- Suç
- Yağma
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 27.01.2009 gün ve 2008/6-203-2009/3 sayılı kararında belirtildiği gibi, nitelikli yağma suçunu yaptırıma bağlayan, 5237 sayılı TCK'nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (d) bendinde "Yol kesmek suretiyle ya da konut veya iş yerinde" ibaresine yer verilip ayrıca "eklentiden" bahsedilmemesi nedeniyle, suçta ve cezada kanunilik ilkesini düzenleyen 5237 sayılı TCK’nın 2. maddesinin 3. fıkrasındaki; “Kanunların suç ve ceza içeren hükümlerinin uygulanmasında kıyas yapılamaz. Suç ve ceza içeren hükümler, kıyasa yol açacak biçimde geniş yorumlanamaz.” hükmü uyarınca yakınan Z.. Y..'a yönelik yağma suçunun kapı dairesi önünde gerçekleştiği halde, 5237 sayılı Yasanın 149/1-d bendi kapsamında kabulü olanaklı olmadığı gözetilmeden anılan bent ile uygulama yapılması,
2- Yağma suçunun konusu olan cep telefonunun tamir için kendisine bırakılan tanık H. G. tarafından emanet olarak kullanması amacıyla Y. Ö.'a verildiği, adı geçen şahsın söz konusu telefonunun suç teşkil eden haksız fiil sonucu elde olunan olduğunu öğrenmesi üzerine emniyet güçlerine getirip teslim edildiğinin anlaşılması karşısında, sanık tarafından etkin pişmanlık gösterilerek yapılmış rızai iadeden söz edilemeyeceği gözetilmeden hakkında 5237 sayılı Yasanın 168.maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/22178, K. 2014/6024, 2 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama