Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/22843 K.2013/22335

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hükümlü ... hakkında suç eşyasını bilerek kabul etmek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Hükümlü ...'in, yüzüne karşı verilen 10.06.2008 tarihli kararı temyiz etmediği, sonradan dosyasına konulmak üzere gönderdiği 31/08/2009 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmadığı, lehe yasa değerlendirmesini talep ettiği anlaşılmakla, dosyayı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye gönderilmesinin sağlanması için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİNE,

2- Sanık ... hakkında suç eşyasını bilerek kabul etmek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık hakkında kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevirme ve erteleme hükümleri değerlendirilirken, cezanın süresine, sanıkların kişiliklerine, sosyal ve ekonomik durumlarına, yargılama süresinde pişmanlık duymamalarına nazaran tekrar suç işlemeyecekleri konusunda kanaat hasıl olmadığından TCK. 50, 51. maddelerinin takdiren tatbikine yer olmadığına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğu görülmekle yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak,