Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/23732 K.2014/7366

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCY'nın 58.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık M.. Y.. hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCY’nin 62/1.maddesinin uygulanması sırasında özgürlüğü bağlayıcı cezanın “1 yıl 11 ay 10 gün ” yerine “1 yıl 11 ay 20 gün” biçiminde belirlenmesi suretiyle, hesap hatası yapılarak fazla cezaya hükmolunması

2-Sanığın 26.12.2008 tarihli oturumda yakınanın zararını giderdiğini belirtmesine karşın, mahkemece mağdurdan bu husus sorulduktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun, TCK’nun 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3-TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,