Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/23983 K.2014/12399

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 15/11/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; yakınanların suç tarihinde saat 01:00 sıralarında eğlence merkezinden alkollü olarak çıkarak Bostancı sahiline geldikleri, yürürken karşılarına yakınanların tinerci olduklarını beyan ettikleri 7-8 kişilik bir grubun çıktığı, öncelikle para ardından cep telefonlarını istedikleri, yakınan E. H..in telefonunun olmadığını söylemesi üzerine bu gruptan bir kişinin üzerini aramak istediği,

müsaade etmeyen yakınanın kimliği belirsiz bu kişiyi ittiği, bunun üzerine birlikte yakınanlara saldırdıkları, E. H..’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, İlker’in ise vücudunda 2. derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı; suç tarihinde polis merkezinde alınan ifadelerinde yakınanların “kendilerini yaralayıp, para ve cep telefonlarını alan kişinin sanık Özgür olduğunu” beyan ettikleri; yaklaşık 15 gün sonra yakınan Hamit’e ait cep telefonlarından bir tanesinin aynı eylem nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen A..

B.. tarafından satıldığının tespit edildiği. A.. B..’nun aşamalarda alınan ifadesinde “Suça konu cep telefonlarını sanık Özgür’ün kendisine getirerek satmasını istediğini” belirttiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,