Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/4940 K.2013/23850

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılmaması,

2-Hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların 5237 sayılı TCK’nun 50/1-f maddesiyle kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi “gönüllü olmak koşuluna” bağlı olduğu halde, bu husus sanıklara sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanıkların, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;