Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/5768 K.2013/19748

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün, kasten yaralama suçundan verilmiş 792.65 TL adli para cezasından ibaret miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesi gereğince kesin nitelikte ve bu nedenle de tekerrür hükümleri bakımından uygulama koşullarının bulunmadığı; adli sicil kaydında yer alan diğer hükümlülük kararlarında da 765 sayılı Yasanın 55/3. maddesinin uygulanmış olması nedeni ile 5237 sayılı TCK’nın 58. maddenin 5. fıkrası gereğince, aynı maddenin 6, 7 ve 8. bendlerinde öngörülen mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

2-) Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. ve 53. maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkartılarak,

53. maddenin yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.