Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/6650 K.2012/18191

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece suça konu mıcırın değerinin bilirkişiye tespit ettirilmesi nedeniyle yakınan kurumun uğradığı zarar miktarının belli olması ve yargılama aşamasında sanık tarafından zarar giderilmediği gibi zararı gidermek içinde mehil talep edilmediğinin anlaşılması karşısında; mahkemenin CMK'nun 231. Maddesini uygulamasında isabet bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,

Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCY'nın 62. maddesine göre indirim yapılırken hesap hatası sonucu fazla cezaya hükmolunması,