Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/7330 K.2013/24576

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca değerlendirme yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın üzerine atılı hırsızlık suçunu, ..., ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek işlediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 37/1. maddesi uyarınca doğrudan fail olarak sorumlu tutulması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın koşulları oluşmayan 37/2. maddesi uyarınca sorumlu tutulması,

2) 21.05.2008 tarihli oturumda yakınanın, hırsızlanan tüplerin parasının sanığın eşi tarafından dava açılmadan tazmin edildiğini ve şikayetçi olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında yapılan iade nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesine göre indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurularak fazla cezaya hükmedilmesi,

3) Sanığın, 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,