Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/7554 K.2013/23487

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suç ve hüküm tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23/2. fıkrasında; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için çocuğun daha önce kasıtlı bir suçtan mahkûm olmamış bulunması, yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaat gelmiş olması,

kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibarıyla bir cezaya hükmedilmesine gerek görülmemesi ve suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hâle getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşullarının bulunması gerektiği, ancak çocuğun ailesinin veya kendisinin ekonomik durumunun elverişli olmaması hâlinde zararın giderilmesi koşulunun aranmayabileceğinin düzenlenmiş olması karşısında;

hükmün açıklanmasının geri bırakılma şartlarının bulunup bulunmadığının “denetime olanak verecek bir biçimde yasal ve yeterli gerekçeleri” karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde yukarıda açıklanan koşulların oluşup oluşmadığı değerlendirmesini içermeyen “Hükmün açıklanması geri bırakıldığında verilecek cezanın ertelenmesinin mümkün olmadığı,

ayrıca önceden verilen hüküm açıklanmış bulunduğundan sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde hukuki yararının olmadığı” biçiminde, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,