KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/786 E., 2013/20975 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi (Kapatılan Kartal 4.Asliye Ceza Mahkemesi)
- Suç
- Konut dokunulmazlığını bozmak, Hırsızlık, Mala zarar vermek
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-) Konut dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 119/1-c maddesinin uygulanmaması,
2-) Yakınana ait 3 adet bileziğin yakalandıklarında ele geçtiği, kalan zararın ise soruşturma aşamasında tazmin suretiyle tamamen giderildiğinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçu yönünden kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorulduktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması, hırsızlık suçu yönünden rızasının bulunması şartıyla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde aynı maddenin 1-2. fıkraları uyarınca sanık hakkındaki indirim oranının 1/2 ila 2/3 arasında takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,
3-) 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin 2. fıkrasında, hapis cezalarının ertelenmesinin, mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi koşuluna bağlı tutulabileceğinin belirtilmesi karşısında, sanıkların cezasının “bir yıl süreyle alkollü veya kasıtlı başka bir suç işlememek şartıyla ertelenmesine” biçiminde bir koşula bağlanarak yazılı şekilde karar verilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/786, K. 2013/20975, 30 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama