Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/8070 K.2013/24579

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde

5237 sayılı TCK’nın 151/1, 31/3, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince verilen 1320 TL adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK.nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz talebinin istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanıkların konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişi ile gerçekleştirdikleri halde, haklarında TCK’nın 119/1-c.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1- Suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olan sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesine aykırı olarak 53/1. maddesinin uygulanmasına hükmedilmesi,

2- 5275 sayılı Yasanın 106/4. Maddesi uyarınca çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği gözetilmeden, anılan Yasa ve maddesine aykırı biçimde, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilmesine karar verilmesi,

3- Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK’nın 53. maddesi gereği, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının tamamen hüküm fıkrasından çıkarılmasına” ve yargılama giderinin sanıklardan müteselsilen tahsiline” ilişkin bölümde çıkarılarak,