KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2011/8941 E., 2014/503 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma, mala zarar verme, tehdit trafik güvenliğini tehlikeye sokmak
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
316 kelime·2 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında mala zarar verme ve trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde;
Hükmolunan cezaların tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nun 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanı ve katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
II-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanı ve katılan vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
III-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine
göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın katılanın aracı ile hareket halinde bulunduğu yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde hareketinin bulunmadığı, bu bağlamda yol kesmekten söz edilemeyeceği, sanığın eyleminin 5237 sayılı Yasa'nın 148/1. maddesi kapsamında olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde temel ceza tayin edilmesi,
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2011/8941, K. 2014/503, 17 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama