Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/9418 K.2013/25266

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Yakınanlara ait iş yerlerine müşteri gibi girip, iki sanığın oyalamak amacıyla sorular sormasından faydalanan diğer iki sanığın cep telefonlarını çalması biçiminde gerçekleştirilen eylemlerde, suçun 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden; aynı Yasanın 141/1.maddesi ile uygulama yapılması,

Sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanması sırasında, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın, tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamayacağının anlaşılması karşısında; sanığın adli sicil kaydına ve getirtilen mahkeme ilamlarına göre, önceki suçların içinde tekerrüre esas alınabilecek en ağır mahkumiyet, Alanya Ağır Ceza Mahkemesi’nin 07.09.2001 gün ve 2001/163-343 sayılı kararına konu yağma suçundan hükmedilen 7 yıl 6 ay hapis cezası olmasına karşın;

aynı sanığa ait Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09.02.2001 gün ve 2000/949-2001/99 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan hükmedilen 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının tekerrür uygulamasına esas alınması,karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Sanıkların TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmalarına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanıklar hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’un 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak,