Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2011/9942 K.2012/7715

Konut dokunulmazlığını ihlâl ve nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/1, 142/1 -b, 62. (2 defa) maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık hakkındaki mahkûmiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesi gereğince sanığın 1 yıl süreyle haftada 8 saati geçmemek kaydıyla ağaç dikme işlerinde çalıştırılmasına,

sanığın yükümlülüğü yerine getirmek üzere ilgili yer denetimli serbestlik şube müdürlüğü veya infaz savcılığı bünyesinde görevlendirilmesine dair Kazan Asliye Ceza Mahkemesinin 18/06/2009 tarihli ve 2009/101 esas, 2009/173 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 02/02/2011 gün ve 2010/1335/7331 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30/03/2011 gün ve KYB/2011/91314 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası 11/05/2011 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09/06/2009 tarihli ve 2009/5644 esas. 2009/13118 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/8. maddesinin alt bentlerinde denetimli serbestlik tedbiri olarak sanıklara yüklenecek yükümlülükler,

a) Bir meslek veya sanat sahibi olmaması halinde, meslek veya sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam etmesine,

b) Bir meslek veya sanat sahibi olması halinde, bir kamu kurumunda veya özel olarak aynı meslek veya sanatı icra eden bir başkasının gözetimi altında ücret karşılığında çalıştırılmasına,

c) Belli yerlere gitmekten yasaklanmasına, belli yerlere devam etmek hususunda yükümlü kılınmasına ya da takdir edilecek başka yükümlülüğü yerine getirmesine.

Şeklinde belirlenmiş olup, bunların dışında Cumhuriyet savcısının infaz yetkisini de kısıtlayacak şekilde, ağaç dikme işleminin yılın her zamanı mümkün olmadığından, yükümlülüğün her hafta yerine getirilmesinde imkansızlık bulunduğu gibi, sanık hakkında yükümlülük belirlenirken kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa muhalif olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir yükümlülüğe hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiştir.

TÜ RKMİLLETİADINA