Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/1002 K.2012/11238

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Mala zarar vermek suçu için yapılan incelemede

5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarı itibarıyla, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık ...’in temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak suçlarından kurulan hükmün incelenmesinde

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Başka suçtan ... L 3 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda tutuklu bulunduğu anlaşılan sanığın, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, hükmün açıklandığı 06.11.2008 tarihli oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- 5560 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesine eklenen 4. fıkradaki düzenlemeden önce ve suç tarihi itibariyla aynı Yasanın 116/2. maddesinde tanımlanan gündüz vakti işyeri dokunulmazlığını bozmak suçu için soruşturma ve kovuşturma yapılabilmesinin şikayete bağlı olduğu ve mağdur ...’nin 11.09.2008 tarihli oturumda şikayetçi olmadığını belirtmiş olması karşısında; sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre, 5237 sayılı TCK’nın 73/4-6 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3- İş yeri dokunulmazlığını bozmak suçu için 5271 sayılı CMK’nın 5560 sayılı Yasa ile değişik 253 ve 254. maddeleri uyarınca “uzlaşma” hükmünün değerlendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,