Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/10999 K.2014/20386

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ...'e Avukat...ın, sanık ...'a Avukat ...'nin 5271 sayılı CMK'nın 150/3. madde ve fıkrası uyarınca zorunlu savunman olarak görevlendirildikleri; hükmün esasını oluşturan kısa kararın adı geçen sanıkların yokluğunda, zorunlu savunmanlarının önünde tefhim edildiği, gerekçeli kararın sanıklar ... ve ...'a tebliğ edildiğine ilişkin dosyada belge bulunmadığı, hükmün ismi geçen zorunlu savunmanlar tarafından temyiz edildiği, temyiz başvurularından sanıkların haberdar edildiklerine ilişkin belgeye dayalı bilgi bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.3.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.3.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere.

"Kendisine zorunlu savunman atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda zorunlu savunman, sanığın lehine bazı işlemler yapmış, örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi, hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve onun tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiğinin," belirtilmiş olması karşısında; öncelikle gerekçeli kararın ve zorunlu savunmanlarının temyiz dilekçelerinin onaylı örneklerinin sanıklar ... ve ...'a yöntemine uygun olarak tebliğ edilmesi,