Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/11472 K.2012/13410

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 02.12.2005 tarih, 2004/398- 418 sayılı ilk hükümle yağma ve cinsel saldırı suçundan lehe yasa karşılaştırması yapılarak, 5237 sayılı Yasanın 149.ve 102.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, sanık savunmanının temyiz istemi üzerine Dairemizin 14.02.2007 tarihli kararı ile bozma kararı verildiği,

bozmaya uyularak Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2007 tarih,2007/232-567 sayılı ikinci hüküm ile sanığın anılan Yasanın 149 ve 102.maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verildiği,temyiz aşamasında sanığın 10.12.2007 tarihli dilekçeyle temyiz talebinden vazgeçtiğini bildiren dilekçe göndermesi üzerine, Dairemizin 08.06.2011 günlü kararı ile sanığın inceleme dışı tutularak diğer sanıklar ... ve ... yönünden cinsel saldırı suçundan verilen cezanın onanmasına,

yağma suçundan ise kısmi iade koşullarının değerlendirilmemesi nedeniyle bozulmasına karar verilip,hükmü temyiz etmeyen sanığın da bozmadan 1412 sayılı CMUK'nın 325.maddesi uyarınca yararlandırılmasına karar verildiği, mahkemenin bozmaya uyarak yargılamaya devam etmesi gerekirken sanık ... hakkındaki dosyanın hükümlü uyarlaması ile genel yargılamanın bir arada yürümeyeceğinden bahisle ayrılıp ayrı bir esasa kaydedilerek uyarlama yargılaması sonucu sanık hakkında hüküm kurulmuş ise de; sanık hakkında ilk hükümden bu yana lehe yasa karşılaştırması yapılarak hüküm kurulduğundan ve ortada uyarlama yargılamasına konu bir durum bulunmadığından,

Manisa Ağır Ceza Mahkemesinin 27.11.2007 tarih, 2007/232-567 sayılı ikinci hükmü temyiz etmekten vazgeçen ve lehe bozmadan 1412 sayılı CMUK'nın 325.maddesi uyarınca yararlanan sanığın, bozmadan sonra yeniden kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından ve mahkemece kararın tefrik edilerek uyarlama yargılaması kararı ile ayrı bir hüküm kurulması da sanığa temyiz hakkı kazandırmayacağından; dolayısıyla sanığın bozmadan sonra kurulan hükmü temyize yetkisi olmadığından,