Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12269 K.2015/38505

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.03.2012 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Katılanın tüm aşamalarda; sanığa 5.000 TL borç verdiğini, günü gelince ödemediğini, kendisine 5.000 TL'lik çek verdiğini, çeki kırdırmak için tanıklar ....'nın işyerine gittiklerini, bankadan çekin karşılığının olmadığını öğrendiklerinde sanığın kolunu kırarak elindeki çeki aldığını beyan ettiği,

Tanık .... ve ....Cumhuriyet Savcılığında verdikleri beyanlarında, sanığın katılanın elindeki çeki aldığını ifade ettikleri, Asliye Ceza Mahkemesinde verdikleri ilk beyanlarında, tanık...'nın, sanığın çeki aldığı anı görmediğini, tanık .... ise sanığın çeki eline nasıl geçirdiğini hatırlamadığını ifade ettikleri, sonraki ifadelerinde ise tanık ....'ın mahkemede verdiği önceki ifadesini tekrar ettiğini, tanık ...'ın ise sanığın tartışma sırasında katılanın elindeki çeki elini tutarak ve ittirerek aldığını bildirdiği, tanıkların Ağır Ceza Mahkemesinde ise sanığın kolunu kıvırarak elindeki çeki aldığını ifade ettikleri, sanığın ise tüm aşamalarda masa üzerinde bulunan çeki aldığını savunduğu dikkate alındığında;

Suça konu çekin sanık tarafından katılana verildiği ve katılanın zilyetliğinde bulunduğu muhakkak olup, suça konu çekin kimden ve/veya nereden ne şekilde alındığı hususu ise dosyada duraksama yaratmaktadır.

Hal böyle olunca;

İddia ve savunmadan birinin diğerine hangi sebeplerle üstün kılındığı karar yerinde açıklanıp, tartışılmadan, eylemin tanıkların işyerinde gerçekleştiği hususu dikkate alınmadan TCK'nın 141/1. Maddesindeki yazılı suç vasfıda benimsenerek genel geçiş ifadelerle yetinilip yeterli ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-) TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hükmolunması,