Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12634 K.2014/22685

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; katılan M..

K..’nın aşamalarda alınan ifadesinde, “Eşinin tedavisi için Ankara’ya geldiğini, dinlenmek amacı ile otel aradığı esnada Çankırı Caddesi üzerinde kimliği tespit edilemeyen biri ile karşılaştığını, bu kişinin kendisine kalacak bir yer tavsiye ettiğini, birlikte yürümeye başladıklarını, bu kişinin suça konu eğlence merkezine girdiğini, kendisini de çay içmek için davet ettiğini, içeriye girdiğinde boş bira şişelerinin bulunduğu bir masaya oturttuklarını, bir süre sonra elinde içki olan iki bayanın masaya geldiğini, kalkmak istediğinde ise 800 TL hesap çıkardıklarını,

ödemeyi kabul etmeyince sanık ile çalışanlarının kendisini işyerinin arkasında bulunan bir odaya götürerek üstünü aradıklarını, cebinde bulunan 100.- TL para ile Ziraat Bankası kartını aldıklarını, kartın içinde bulunduğu zarfta şifresinin de yazılı olduğunu, sanığın yanında çalışan A..

I..’ı çağırarak kartı ve şifresini verip para çekmesini istediğini, bu sırada kendisini de tehdit ettiğini, bir süre sonra Alahittin’in gelerek kartını iade ettiğini, yaptığı kontrolde kartından 2100.-TL para çekildiğini” beyan ettiği; sanığın savunmasında “Suçlamayı kabul etmediğini, suça konu saatlerde işyerinde olmadığını” söylediği. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 31.07.2007 gün ve 2007/27876 Esas sayılı iddianamesi ile A.. I.. hakkında, “Katılan M..

K..’nın şifresi ile birlikte verdiği kredi kartının, sanık tarafından katılanın rızası olmadan kullanıldığı” iddiası ile 5237 sayılı TCK’nın 245/1-5. maddesi uyarınca kamu davası açıldığı. Ankara 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.02.2008 gün, 2007/678 Esas- 2008/90 Karar sayılı kararı ile “Sanık A.. I.. hakkında TCK’nın 148. maddesinin tatbiki istemi ile” görevsizlik kararı verilerek dosyanın Ağır Ceza Mahkemesine gönderildiği.

Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/117-2009/79 sayılı kararı ile sanığın yağma suçundan

neticeten 4 yıl 2 ay hapis cezasına mahkum edildiği; anılan kararın, Dairemizin 27.03.2012 tarih ve 2012/1022-5852 sayılı ilamı ile “Yüklenen suçun alt sınırının 5 yıldan fazla hapis cezasını gerektirmesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu savunman atanması gereken sanığın, son oturumda savunmanı hazır bulundurulmayarak aynı Yasanın 188/1. maddesine aykırı davranıldığı” gerekçesi ile bozulduğu; bozma üzerine Mahkemenin 2012/191-236 sayılı kararı ile “İddianame içeriği ve sevk maddelerine göre sanık hakkında yağma suçundan açılmış bir dava bulunmadığı,

banka ve kredi kartlarının kötüye kullanılması suçunun, yağma suçuna dönüşmeyeceği” gerekçesi ile ceza tertibine yer olmadığına karar verildiğinin anlaşılması karşısında.

Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/191 Esas -2012/236 Karar sayılı dosyası ile sanık hakkındaki dosyanın birleştirilmesi, mümkün olmadığı taktirde onaylı örneğinin dosya içerisine konulmasından sonra, sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği dikkate alınmadan eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,