Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/12739 K.2013/2066

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/05/2012 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... hakkında, hangi ilamın tekerrüre esas alındığı hüküm fıkrasında gösterilmemiş ise de; sanığın adli sicil kaydında yer alan Muş Sulh Ceza Mahkemesinin 2006/233-19 Esas ve Karar sayılı ilamın kesinleşme tarihinin, yargılama konusu suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı gibi adli sicil kaydında yer alan diğer hükümlülüklerinde de 18 yaşından küçük olduğu, 5237 sayılı Yasanın 58/5. maddesi uyarınca anılan hükümlülüklerin de tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın yerine getirilmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına esas alınan ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Kanunun 108/2.maddesinin uygulanmasına dayanak oluşturacak hükümlülüğün gösterilmemesi,

3-5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin ( 4 ), ( 5 ) ve ( 6 ).fıkralarında ‘‘ Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler. Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır. Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. ’’ denilmiştir.

Denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevi, hükmü veren Mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye aittir.

Buna göre hükümlülük kararında mükerrir olan sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince “mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” karar verilmesiyle yetinilmesi gerekirken, denetimli serbestlik tedbirinin süresinin de belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından 5237 sayılı TCY’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılarak,

sanık ... ile ilgili kısma “5237 sayılı TCY’nın 58/6-7.maddesi gereğince, sanık hakkında hükmolunan cezanın, Muş Asliye Ceza Mahkemesinin 2003/206-267 Esas ve Karar sayılı ilamının uyarlanması neticesinde hükmolunan 9 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü nedeni ile mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, infazdan sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” cümlesinin;