KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/14909 E., 2013/19223 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Ekim 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.6.2012 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;
Olay günü sanığın, gece vakti şahsi çeviklikle evin pencere korkuluklarından 2. kata tırmanıp balkona çıkarak, sağlam ve muhkem olan pencere camını kırmak suretiyle eve girip, 65 TL çaldığı, olaydan kısa bir süre sonra paranın iadesini sağladığı, yakınanın olay nedeniyle şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek,
sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK’nın 493/1, 523, 59, 81. maddeleriyle, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, 168/1, 62, 53, 116/4, 62, 53, 151/1, 62, 53. maddeleri kapsamında olup, (konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden uzlaşma hükümleri değerlendirilerek) sonucuna göre lehe yasanın saptanması gerektiği dikkate alınmadan 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddelerine aykırı davranılması kanuna aykırı ise de; uygulama açıkça sanık yararına olduğundan ve karşı temyiz olmadığından;
sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin uygulandığı kararda belirtilmemişse de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infazda gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden, bozma nedeni yapılmamıştır
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/14909, K. 2013/19223, 8 Ekim 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama