KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2012/15668 E., 2013/2117 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Yağma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Kişi suç işledikten sonra pişmanlık gösterebilir ve suçun işlenmesinden önceki hale döndüremez. Ancak gerçekleştirdiği haksızlığı mümkün oldukça ortadan kaldırabilir. Kanun koyucu bu hali öngörüp TCK.nın 168. maddesindeki yasa normuna yer vermiştir.
Bu bağlamda;
Suç tamamlandıktan sonra failin pişman olması durumunda suç sonunda elde edilen eşyanın iade edilerek veya tazmin suretiyle mağdurun zararının giderilmesi halinde şahsi bir hal olan etkin pişmanlıktan söz edilecektir. Anılan koşul yerine getirilirken duyulan pişmanlığın mutlaka sözle ifadesi zorunluluğu bulunmayıp söz ve/veya davranışlar yoluyla ifade edilmesi olayın özelliğine göre olanaklı olabilecektir.
Somut olayımızda, sanık ... yaşının küçük olması nedeni ile yargılaması ayrı yapılan sanığın suç arkadaşı ... ile birlikte mağdura yönelik yağma eylemini gerçekleştirip yakalandıktan sonra, sanık ... aşamalardaki ifadesinde; suç arkadaşı ...'ın mağdurun cep telefonunu bir yeri arama bahanesi ile alıp, kısa bir süre konuşuyormuş gibi yaptıktan sonra olay yerinden suç konusu eşya ile birlikte kaçtığını, kendisinin eyleme katılmadığını savunduğu, mağdurun zararının ise Bakırköy Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinde yargılaması ayrı yapılan Kenan Alkaş'ın ailesi tarafından 07.02.2012 günlü duruşma öncesi telefon bedeli olarak 300.-TL'nın verilerek giderildiğinin anlaşılması
karşısında; mağdurun zararının tazminine yönelik olumlu bir girişimde bulunmayan ve bu yönde bir irade açıklaması yapmayan sanık yönünden etkin pişmanlığın uygulanma koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 168/2-3. maddesinin uygulanması suretiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;
Yargıtay 6. Ceza Dairesi, E. 2012/15668, K. 2013/2117, 13 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama