Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16389 K.2013/25530

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağında da gözönüne alındığında mahkeme tarafından 5237 sayılı Yasanın lehe olduğunun saptanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanana ait aracın çalındıktan sonra içinden hoparlör ve oto teybi alınmış bir vaziyette terk edilmiş olarak bulunduğu, hükümlülerin yakalandıklarında bu malları sattıkları yeri söyleyerek bulunmasını sağladıkları ve 04.01.1999 tarihli tutanak içeriğine ve yakınanın 08.03.1999 tarihli oturumda alınan beyanlarında göre araçtan çalınanların iade edildiğinin anlaşılması karşısında hükümlü hakkında 5237 sayılı Yasanın 168.maddesi ile uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2-Mala zarar verme suçu yönünden suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hüküm tarihinde yürürlükte olan 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi gereğince sanığın hukuki durumu değerlendirilmeden hüküm kurulması,