Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/1662 K.2014/11016

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Yakınan A.. K..'nın, konuşma ve içki içme bahanesiyle Televizyon vericilerinin olduğu yere götürüldüğünde eşinin miras hakkını devretmediği gerekçesiyle kayınbiraderi M.. K.. ve sanıklar ile kimlikleri belirlenemeyen arkadaşlarınca kıyafetleri çıkartılarak uzunca bir süre darp edildiği, üzerinde bulunan 2 adet cep telefonu ile içerisinde 600 dolar, 50 YTL, 10 Rus rublesi, ehliyet ve kimliği olan cüzdanını aldıkları, M..

K..’ın “sen kime miras verdirmiyorsun” diyerek çıkardığı silahın kabzasıyla yakınana vurduğu, içlerinden birinin "ben buna tecavüz edeceğim" diyerek yakınanı fındıklığa götürmek istediği sırada ellerinden kurtularak kaçtığı, bir Ekmek Fırını'ndan 155 Polis İmdat'ı arayarak olayı bildirdiği, görevliler fırına geldiklerinde çeşitli yerlerinde darp izi ve üzerinde sadece iç çamaşırı olduğu halde yakınanı buldukları, doktor raporu almak için hastaneye götürülürken yakınanın görmesi ve içerisindekilerin kendisini darp eden kişilerden olduğunu söylemesi üzerine görevlilerin aracı durdurdukları, araçta olan sanıklar M..

P.. ve A.. K..'nun yakalandıkları ve araçta yapılan aramada torpido gözünde yakınana ait 2 adet cep telefonunun bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanıkların yağma suçunu işlediklerinin kanıtlandığı gözetilerek 5237 sayılı TCK’nun 149/1-a,c,h bentleri uygulanarak hükümlülükleri yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile hırsızlık suçu kabul edilip yazılı biçimde karar verilmesi,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de; a-) Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyları açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyları dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

b-) Sanık M.. P.. hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesiyle yapılan uygulamaya esas alınan Ünye Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/555-36 esas ve karar sayılı ilamıyla, TCK’nun 456/4. maddesi uyarınca hükmedilen 440 TL adli para cezasının, miktar yönünden kesin nitelikli olup 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,