Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16885 K.2012/16180

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda mahkumiyetine ilişkin KAYSERİ 4.Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2007 gün 2006/663-2007/161 sayılı kararı, Dairemizin 06.03.2012 gün 2010/1030-2012/4236 sayılı ilamı ile Bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 29.05.2012 gün 2007/120419 sayılı yazı ile itiraz kanun yoluna başvuruları üzerine,

Dosya, Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

05/07/2012 gün 28344 sayılı Resmi Gazete ile yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99-101 maddeleriyle 5271 sayılı CMK’nun 308. Maddesinde vaki değişiklik; Yargıtay Ceza Genel Kurulunca henüz karara bağlanmamış itiraz kanun yoluna konu edilen dava dosyalarının öncelikle özel Daire tarafından incelenmesini zorunlu kılması karşısında, anılan Dosya, Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığı tarafından Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek değerlendirilip karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

26/07/2006 günü saat 16.00 sularında Mevlana Mahallesi 10. nolu sokak üzerinde giden müşteki ...’na bisiklet ile yaklaşıp elindeki para cüzdanını hızla çekip alan sanık ...’ın hırsızlık suçunu işlediği kabulle; TCK.nun 142/2-b, 62.maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis cezası ve hak yoksunluğuna hükmedilmiştir.

Sanık müdafii Av. ... hükmü temyiz etmiştir.

03.01.2010 gün 2007/120419 nolu tebliğname ise onama istemlidir.

Dairemiz 06.03.2012 gün 2010/1030-2012/4236 sayılı “sanığın 29/09/2006 tarihinde yapılan oturuma başka suçtan tutuklu olduğu Kayseri Ceza evinden getirilerek savunmasının saptandığının anlaşılması karşısında başka suçtan tutuklu bulunan sanık, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılama yapılarak hükümlüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 196. Maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması” nedeniyle diğer yönleri incelenmeyen hükmün Bozulmasına denilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise.

Tensibe başka suçtan Kayseri Cezaevinde bulunduğu belirtilen sanığın günsüz hazır edilmesinin istendiği ve duruşmanın 05/03/2008 tarihine bırakıldığı, sanığın 29/09/2006 tarihinde hazır edilmesi ile oturum açılıp savunmasının alındığı 05/03/2007 günlü oturumda sanık savunmanının hazır bulunduğu oturumda karar verildiği, Uyap’tan çıkarılan kaydının incelenmesinde ise sanığın 09/09/2006’da cezaevine girdiği 02/11/2006’da çıktığı 05/03/2007 tarihinde cezaevinde olmadığı ancak duruşmaya gelmediği, bu haliyle CMK.

196. maddesine aykırı bir durum bulunmadığı savunma hakkının kısıtlanmadığı, bu nedenle Bozma kararı kaldırılarak hükmün esastan incelenmesi için Dairesine gönderilmesi için itiraz kanun yoluna gitmiştir. Ve Uyap’tan 23/05/2012 tarihinde alınmış onaysız bir belgede ekte sunulmuştur.

Dairemizce Uyap ortamında yapılan araştırmada sanık ...’ın 09/09/2006 - 02/11/2006 tarihleri arasında Kayseri Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda olduğu anlaşılmış olması karşısında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulü gerektiği görüşüne varılmakla;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜNE,

2- Dairemizin 06/03/2012 gün 2010/1030-2012/4236 sayılı Bozma kararının kaldırılmasına,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin kabul ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkumiyetin yasal sonucu;

TCK.nun 53/1. Maddesinin (a-b-d-e) bendlerindeki hak yoksunluğuna infazı tamamlanıncaya kadar (c) bendindeki hak yoksunluğunun koşullu salıvermeye kadar karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanana nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar.