Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/16957 K.2012/17153

Tüm sanıklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Yasanın 142/1-e, 143, 145 ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış ve PENDİK 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/492 esas 2008/537 karar sayılı kararıyla tüm sanıkların TCK. 142/1-e, 143, 35. maddeleri gereğince 1 yıl 9 ay hapis cezalarıyla mahkumiyetlerine dair verilen karar Dairemizin 2008/26548 esas 2012/13385 karar sayılı ilamıyla:

1-İddianamede TCK 145. maddesinin uygulanması istendiği halde ek savunma hakkı verilmeden uygulanmayarak savunma hakkının kısıtlanması;

2-Sanık ... hakkında hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK’nun 231/5-14. maddeleri uyarınca değerlendirme yapılması gerekçeleriyle bozulmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, Yüksek Ceza Genel Kurulunun 2011/6-356 esas ve 2011/272 karar ile 2011/2-281 esas ve 2011/285 karar sayılı kararlarındaki gerekçeler doğrultusunda ek savunmaya gerek olmadığını; ayrıca mağdura verilen zararın karşılanmadığı ve bu nedenle 231. maddenin tartışılmasının sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle itiraz yasa yoluna başvurmuştur.

İtiraz üzerine yapılan incelemede:

Hırsızlık konusu 34 BP 523 plakalı aracın değeri TCK’nun 145. maddesi kapsamında az olarak kabul edilemez ve sanık bunu bilmektedir. Bu nedenle iddianameye sevk maddesi olarak 145. maddenin yazılmış olması iş bu maddenin uygulanmaması için 5271 sayılı Yasanın 326. maddesi gereğince ek savunma hakkını gerektirmez.

Ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2008/9-7 esas 2008/56 karar sayılı; 2011/6-356 esas 2011/272 karar sayılı; 2011/2-281 esas 2011/285 karar sayılı ilamlarındaki gerekçeler doğrultusunda sanıklara ek savunma hakkının verilmemiş olması savunma hakkının kısıtlanması olarak kabul edilemez ve tüm bu nedenlerle itirazın bu nedenle kabulü gerekmektedir.

Ancak;

Hırsızlık suçu 34 BP 523 plakalı aracın mülkiyetine yönelik olarak işlendiği, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı ve ayrıca mala zarar verme suçundan dava açılmadığı hırsızlık suçu itibariyle mağdurun herhangi bir zararının olmadığı ayrıca sanık ...’in sabıkasız olduğu CMK’nun 231. maddesinin objektif koşullarının olayda mevcut olmadığı, subjektif koşullar itibariyle değerlendirmenin yerel mahkemece yapılmasını gerektir. Yerel mahkeme hükmünün 5728 sayılı Yasanın yürürlüğünden sonra kurulmuş olmasının sonuca etkili olmadığı anlaşılmakla itiraz bu yönden hukuka ve yasaya aykırıdır, reddedilmemesi gerekmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (2) nolu itirazının REDDİNE ve dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesi cihetiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

2-)Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının (1) nolu itirazının KABULÜ ile Dosya incelendi oluş ve dosya kapsamına göre TCK. 142/1-b yerine aynı yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanıklar ..., ... ..., ... ve ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıklardan her birinin neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken 5271 sayılı Yasanın 326/2. maddesine aykırı şekilde müteselsilen tahsiline karar verilmesi;