Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/1918 K.2014/16878

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; olay günü gece sayılan saat 17:35 sularında yakınan Fadime'nin etrafı duvarla çevrili bahçe içindeki müstakil evine hırsızlık amacıyla gelen sanık Murat dışarda gözcülük yaparken, kimliği tespit edilemeyen suç ortağının ise oturma odası camından evin içine girdiği, bu esnada yakınanın evine geri dönmesi üzerine sanığın saklandığı yerden çıkarak yakınana bıçak çekip “yaklaşma yoksa seni keser doğrarım” şeklinde tehditte bulunarak korkup evden uzaklaşmasını sağladıktan sonra evdeki altın ziynet eşyaları alan suç ortağı ile birlikte kaçtığı olayda; sanığın eylemi yağma suçunu oluşturduğu halde, eylemin vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

Koşulları bulunmadığı halde 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi ile uygulama yapılması,

3-)Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

4-)5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı hakkındaki Yasanın 108/2. maddesi uyarınca "Tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrür esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmü karşısında, sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan hangisinin tekerrüre esas alınacağının kararda açıkça gösterilmesi gerektiği gözetilmeden, infazda tereddüde yol açacak biçimde birden fazla ilamın tekerrüre esas olarak gösterilmesi,