Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/21683 K.2015/11

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık Ö.. Y.. hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık Ö.. Y.. savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık Ö.. Y.. hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme karşı yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 sayılı TCK’nın 61. maddesine aykırı olarak anılan Yasanın 31/3. maddesinin 168/1. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili olmadığından;

Sanığın yakınanların işyerinden eşyalar ve bozuk para çalıp dışarı çıktığında paraların bir kısmı ile yiyecek aldığı, ertesi gün yakalandığında paraları eksik biçimde teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; yakınanlara kısmi iadeye muvafakat verip vermedikleri sorulmadan, sanığın cezasından uygulama yeri olmayan 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak biçimde, mahkemece 5271 sayılı Yasa’nın 150/2. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak yaşı küçük sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,