Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/22629 K.2015/39353

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre, suç tarihinde gündüzleyin okulda bulunduğu sırada yanına gelen tanık....'in, "Telefonunu güvenli bir yere bıraktıktan sonra gelmesini istediği" yakınanın, telefonunu müdür yardımcısı olan tanık ...'e bıraktıktan sonra yanına gittiği, adı geçen tanığın, “Okulun arka tarafında bulunan bahçe içinde bekleyen sanığın telefonunu alacağını” söylediği yakınanın, yanına gittiği sanığın, "Cep telefonunu vermesini istediği";

yakınanın, "Telefonunun yanında olmadığını ve babasında olduğunu" belirttiği, inanmadığı yakınanın üzerini telefonunu bulup alma kastıyla arayan sanığın, bu sırada eline geçen cüzdana bakıp telefon olmadığını anlayınca içinden birşey almadan geri verip “Telefonun üzerinde olsaydı da birkaç gün kullansaydım” dediği ve sanığın yakınana yönelik yağma suçunun unsurunu oluşturacak tehdit, cebir ve şiddet teşkil edecek fiil ve davranışının olmadığı olayda;

eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b, 35. maddesinde düzenlenen hırsızlığa kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule ve uygulamaya göre de; TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretinin dosya kapsamından yeterli mali gücü olmadığı anlaşılan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,