Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/2365 K.2014/11160

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Hükümlü ... yönünden yapılan incelemede,

Hükümlü hakkında kurulan ...1.Asliye Ceza Mahkemesinin 21.01.2003 günlü önceki hükmünün kesinleştiğinin anlaşılması karşısında; Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere adı geçen hükümlü hakkındaki kesinleşen ilk hüküm, ancak suç tarihinden sonra yürürlüğe giren yasalar yönünden uyarlama yargılaması konusu olabilir ve genel yargı ile uyarlama yargısı birlikte yürütülemez.

Hükümlü hakkındaki kararın kesinleşmesinden sonra, aynı dosyada sanık olan suç arkadaşlarına ilişkin hükmün, temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından lehe yasa değerlendirlmesi yönünden iade edilmesi üzerine, hakkında hüküm kesinleşmiş olan ...’in tekrar yargılama sürecine dahil edilerek, yeniden hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır. Kurulan bu hüküm, hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğundan, hukuken varlık kazanmayan bir kararın temyiz davasına konu edilmesi de mümkün değildir.

Bu nedenlerle; hükümlü ... hakkında kurulan yeni hükme yönelik, konusu bulunmayan temyiz itirazının 5320 sayılı kanunun 8/1 .maddesi yollamasıyla CMUK’nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE, 5252 sayılı Kanunun ...maddesine göre, gereğinin takdiri yönünden, mahkemesine gönderilmesi için dosyanın incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanıklar... ve ... yönünden yapılan incelemede ise

Sanıklar hakkında erteleme hükümleri değerlendirilirken, tekrar suç işlemeyeceği yönünde olumlu kanaat gelmediğinden uygulanmamasına karar verildiği, aynı gerekçenin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nun 231/6-b maddesi uyarınca da aranan şartlardan olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Sanıkların, önceden aldıkları karar uyarınca mağdurun sokakta park edilmiş aracının çalınması eylemine doğrudan katıldıklarının anlaşılması karşısında; haklarında 5237 sayılı TCK’nın 37/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 39/1. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.