Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/24295 K.2013/22117

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/11/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında Kahramanmaraş 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 28.12.2004 gün, 2003/190 Esas ve 2004/1755 Karar sayılı ilamı, cezaevinde bulunan sanığın bizzat kendisine Tebligat Kanununun 19.maddesi uyarınca tebliğ edilmesi gerektiği halde infaz koruma memuruna tebliğ edilmesi nedeniyle tebligatın usulsüz olduğu, anılan hükmün aynı dosyada sanık olan ... ve .... savunmaları tarafından temyiz edilmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.9.2005 tarihli kararı ile iadesi üzerine 2.hükmün kurulduğu, Dairemizin 21.5.2012 tarihli iade kararı üzerine sanığın ilk karara yönelik olarak temyiz isteminde bulunduğu,

kurulan ikinci hükmün hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olduğu anlaşılmakla, sanık ... hakkında 28.12.2004 gün, 2003/190 Esas ve 2004/1755 Karar sayılı ilk hükme yönelik ve 765 sayılı TCY hükümlerinin açıkça sanık lehine olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ...'ın cezasında, 765 sayılı TCY'nın 81.maddesi gereğince artırım yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,