Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/24522 K.2013/25722

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların katılan ...'a yönelik “Git ...'i bul getir” diye ısrar edip bıçakla kalçasını yaralama eylemlerini, işlenen yağma ve hürriyeti tahdit suçlarının tamamlanmasından sonra gerçekleştirmeleri, müşteki ...'in kavga sırasında olay yerinden kaçmış olması nedeniyle sanıkların bu müştekiye yönelik eylemlerinin hürriyeti tahdit suçunu oluşturmayacağı anlaşılmakla; kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin bozulması yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanıkların, katılan ...'ye yönelik zincirleme iki ayrı cinsel saldırı suçunu işlemiş olmalarına karşın tek zincirleme suçtan hüküm kurulması ile Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 17.11.2011 gün ve 581 sayılı raporuna göre katılanın olay nedeniyle ruh sağlığının bozulmuş olduğunun tesbit edilmiş olması karşısında haklarında TCK'nın 102/5. maddesinin uygulanmamış olması; sanıkların katılanlar ..., ... ve ...'a yönelik üç ayrı hürriyeti tahdit suçunu işledikleri halde tek zincirleme suçtan hüküm kurulması, sanık ...'un katılan ...'ı bıçakla yaralama eylemine sanık ... iştirak ettiği halde hakkında TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulanmaması, tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin tatbik edilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; eleştiriler dışında suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde “eşit şekilde tahsiline ” biçiminde karar verilmesi,