Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/26333 K.2014/22558

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın 4.5.2007 günlü oturumda aracının kilitli kapısının tornavida ile açılmış olduğunu hatta kapıda darbe izlerinin bulunduğunu ifade etmiş olması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı maddenin “e” bendi ile uygulama yapılması,

2- Yakalama ve Muhafaza Altına Alma Tutanağına göre, sanıkların yakalandıktan sonra, teybi sattıkları kişinin ismini söyleyip evini de göstererek, yakınana iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında; haklarında TCK.nun 168/1. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3 -Kayden 01.03.1993 doğumlu olup 29.3.2007 günlü suç tarihinde 15 yaşının tamamlamamış olan sanık M.. A.. hakkında hükmolunan cezadan TCY.nın 31/2. maddesi yerine, aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca indirim yapılması,

4-Adli sicil kayıtlarına göre sabıkasız olan sanıkların çaldıkları teybi soruşturma aşamasında yakınana iadesini sağladıkları, böylece hırsızlık suçundan doğan bir zararının da bulunmadığının anlaşılmasına göre; sanıkların kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeckleri hususları irdelenerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmeden CMK.nun 231/5. maddesinin, "kasıtlı suçtan mahkumiyetleri bulunduğu” şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle uygulanmaması,

5-Mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/2. maddesi uyarınca, 18 yaşından küçük sanıkların savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

6-Suçu birlikte işleyen sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden payları oranında ayrı ayrı sorumlu tutulmaları yerine 5271 sayılı CMK.nun 326/2. maddesine aykırı biçimde “eşit olarak alınması” biçiminde karar verilmesi,

Kabule göre de;

7-Sanıklar hakkında hakkında 5237 sayılı Yasanın 142/1-e ve 143. maddelerine göre belirlenen 2 yıl 2 ay 12 gün hapis cezası üzerinden, yaş küçüklüğü nedeniyle aynı Yasanın 31/3. maddesiyle 1/3 oranında indirim yapılırken 1 yıl 5 ay 18 gün yerine 1 yıl 5 ay 10 gün, sonuç cezanın da 1 yıl 2 ay 20 gün yerine, 1 yıl 2 ay 13 gün olarak eksik belirlenmesi,

8- Cezalarının ertelenmesine karar verilirken de mahkum oldukları ceza süresinden az olmamak üzere bir deneme süresi belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,