Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/27314 K.2014/22688

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının, miktarı itibariyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı Yasanın 305/1.maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz olanağı bulunmadığından; sanık savunmanının temyiz isteminin, aynı Yasanın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Konut dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin, TCK’nın 116/1.maddesi yerine, 116/4.maddesi olarak gösterilmesi, yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak; Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak biçimde, mahkemece 5271 sayılı Yasası’nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin sanıklara, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,