Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/3077 K.2015/42287

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 22.11.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsamına göre; olay günü sanık K.. A.. ve hakkındaki mahkumiyet kararı temyiz edilmeksizin kesinleşen sanık F.

T.'nun el ve işbirliği içinde.. plakalı otomobil ile açık arazide kesip satmak üzere büyükbaş hayvan bulmak için gezindikleri, olay yerine geldiklerinde yakınana ait inekleri gördükleri ve birini yakalayıp kestikten sonra otomobile yükleyecekleri sırada, yakınan M.'un yanlarına geldiğini gören sanıklardan .'nin olay yerine gelirken hazır bulundurduğu adli emanette kayıtlı kurusıkı tabancayı çıkarıp yakınana doğru iki el ateş ettiği ve silahla yoldan aşağı doğru gitmesini işaret edip, uzaklaşmasını istediği, sanık K.'in bu aşamada sanık F.'nin yanında olup eylemi kolaylaştırdığı, mağdurun korkup duraksadığı, eşi tanık S.

K.'tan sanıkların önlerine geçerek kaçmalarını engellemek için yardım istediği, sanıkların kestikleri ineği olay yerinde bırakarak araca binip hareket ettikleri, yaklaşık 150 metre ileride aracın yolda bulunan kaya nedeniyle patinaj yapıp ilerleyememesi üzerine, sanıkların aracı terk edip yaya olarak dağ tarafına doğru kaçtıklarının anlaşılması karşısında;

Sanıkların eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesi delaletiyle 497/1. maddesindeki dolaylı yağma suçunu oluşturduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın ise dolaylı yağmaya yer vermemesi nedeniyle sanığın eyleminden aynı Yasanın 142/2-g, 35, 106/2-a maddelerinde öngörülen hırsızlığa kalkışma ve silahla tehdit suçlarını oluşturduğundan her iki yasanın somut olaya ayrı ayrı uygulanarak lehe yasanın saptanması yerine, suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,