Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/3129 K.2015/40440

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 22.11.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın, olay günü gündüz 06.00 sıralarında, hırsızlık yapmak amacıyla mağdurlara ait kilere girdiği, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanık ...'ın ise dışarıda gözcülük yaptığı, çıkan sesleri duyan mağdur ...'nin kilere indiğinde sanığı kilerde görüp yakasından tutarak “hırsız var” diye bağırması üzerine, sanığın mağdurun bağırmasına engel olmak amacıyla ağzını sıkıca kapatıp mağduru ittirmek suretiyle diğer sanıkla birlikte olay yerinden kaçtıkları, mağdurun alınan doktor raporuna göre göz kenarında ekimoz ve dudak kenarlarında kızarıklık oluşacak şekilde yaralandığı,

mağdurun şikayetinden vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2.maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 495/1, 61, 59, 81/2.maddelerine uyan yağmaya kalkışma suçunu.

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nda ise anılan eylemin 5237 sayılı TCK'nın dolaylı yağmaya yer vermemesi nedeniyle,şikayetin mevcut olmaması da göz önüne alınarak aynı Yasanın 142/1-b, 35, 62, 53; 116/1, 119/1-c, 62, 53. maddelerinde öngörülen hırsızlığa kalkışma ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,