Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/3981 K.2014/9246

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın suç tarihinde gece sayılan saat 20:30'da internet kafeye gelip yakınanın masa üzerinde bulunan cep telefonunu çaldığı olayda; eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğunun ve TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi; TCK'nın 62. maddesi uyarınca sonuç olarak hükmolunan 2 ay 6 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1-d maddesi gereği “internet kafelere gitmekten yasaklama” tedbirine çevrilmesi sırasında, belirlenen tedbir süresinin mahkum olunan ceza süresinin yarısından az olamayacağının dikkate alınmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak 15-18 yaş grubunda bulunan sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğunun gözetilmemesi,