Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/4983 K.2013/21390

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Zorunlu müdafiliğe ilişkin CMK'nın 150. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak ayrıntıları Ceza Genel Kurulu'nun 18.03.2008 tarih 2008/9-7-56, 21.12.2010 tarih 2010/11-251-267 ve 20.03.2012 gün 2011/6-235-2012/110 Esas ve Karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, "Kendisine zorunlu savunman atandığından sanıkların haberdar edilmediği durumlarda, zorunlu savunmana yapılan tefhim veya tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı; bu durumda hükmün sanığa da tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi verilmesi hâlinde, isteminin kabul edilmesi gerektiği.

31.3.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13.maddesiyle değiştirilen Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “Temyiz, istinaf ve itiraz harçları” kısmındaki “Yargıtay ceza dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL temyiz harcı alınacağına” ilişkin (b) fıkrasının 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 tarih ve 2011/54-142 Esas, Karar sayılı kararı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29.6.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında;

İncelenen dosya kapsamına göre;

...'ın, 6.1.1999 tarihinde saat 22.30 sıralarında, yakınan ...'ın evinin sağlam ve dayanıklı kapı kilidini kırıp 70 milyon lira değerindeki televizyonunu. 7.1.1999 tarihinde saat 13.00 sıralarında, yakınan ...'in evinin sağlam ve dayanıklı kapı kilidini kırarak 60 milyon lira değerindeki televizyonunu.

5.2.1999 tarihinde saat 13.30 sıralarında yakınan ...'ün evinin sağlam ve dayanıklı olmayan kapısını zorlayarak açıp 60 milyon lira değerindeki televizyonunu çaldığı, hiçbirini iade etmediği gibi yakınanların zararını da gidermediği ... görülerek, İzmir 14.Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşmiş 4.11.1999 gün, 1999/903-1226 esas-karar sayılı kararıyla.

765 sayılı TCK'nın yakınanlar ... ve ...'e yönelik eylemler için 493/1, 522/1; yakınan ...'e yönelik eylem içinde 491/4, 522/1 .maddeleri uygulanarak toplam 2 yıl 10 ay hapis cezasıyla hükümlendirildiği,

Hırsızlık suçundan hükümlü ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 5237 sayılı TCK'nın lehe hükümlerinin uygulanmasının talep edilmesi üzerine dosya üzerinde yapılan inceleme sonunda.

5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 145, 142/1-b, 145, 142/1-b, 143, 145. maddeleri gereğince 1 yıl 16 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin İZMİR 14. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.6.2005 tarihli kararın Yargıtay'ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş, Yargıtay 6. Ceza Dairesince hükmün 05.12.2005 tarihinde bozması üzerine, mahkemece bozmaya uyulup, duruşma açılıp yapılan yargılama sırasında; mahkemenin talebi üzerine hükümlüye baro tarafından Avukat Bilal Toydemir’in savunman olarak tayin edildiği, yapılan yargılamada sanık ile savunmanın hiçbir araya gelmedikleri gibi sanığın kendisine tayin edilen avukattan da haberdar olmadığı,

yargılamanın sanığın yokluğunda sürdürülüp savunmanın hazır bulunduğu 07.12.2006 tarihli duruşmada nihai kararın verildiği ve savunmana tefhim edilip adı geçen avukat tarafından hükmün temyiz edilmemesi üzerine kesinleştirilerek infaz için Cumhuriyet Savcılığına gönderildiği;

Sanığın anılan kararın infazı için yakalamasından sonra Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla mahkemeye gönderdiği 23.02.2007 tarihli dilekçesi ile kararın bir suretini talep ettiği, mahkemenin 16.03.2007 tarihli yazısında, Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünden anılan hükmün bir suretinin sanığa verilmesinin istenmesine karşın, dosya kapsamından hükmün sanığa verildiğine veya okunduğuna ilişkin bir tutanağın bulunmadığı;

İzmir 14. Asliye Ceza mahkemesinin 25.07.2008 gün 2006/284 - 2006/713 esas- karar sayılı ek kararıyla, sanık hakkında “5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına, hükümlü hakkındaki ilamın infazın devamına” karar verilip, hükümlüye Ceza evi yönetimi tarafından usulüne uygun olarak 08.09.2008 tarihinde tebliğ edildiği;

Hükümlü tarafından 02.12.2011 günlü dilekçe ile bu sefer, infaz edilen cezasının yokluğunda hükmedilmesi nedeni ile temyiz isteminde bulunması üzerine, mahkemece 05.12.2011 tarihli ek karar ile “sanığın temyiz talebinin süre yönünden ve 6217 sayılı Yasanın 13. maddesine göre 40-TL temyiz harcını yatırmamış olduğundan bahisle reddine karar verildiği” bu kararın sanığa 06.12.2011 tarihinde Ceza evi İdaresi tarafından tebliğ olunduğu, sanık tarafından süresinde 09.12.2011 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, sanık hakkında birinci pragrafta belirtilen gerekçeler uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilip, İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/284- 713 sayılı ve aynı sayılı 25.07.2008 günlü ek kararlarının hukuken yok hükmünde olduğunun kabulüyle, hükümlünün temyiz isteminin 07.12.2006 tarihli 2006/284-713 sayılı karara yönelik olduğu kabul edilmiş;

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan hükümlü hakkında hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;