Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/6392 K.2014/11124

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Yakınanın 26.01.2009 tarihli oturumda alınan ifadesinde “Aracını kilitlediğini zannettiğini, ancak açık da bırakmış olabileceğini” beyan ettiği; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında “Aracın kapısının açık olduğunu” belirttiği; aracın kapılarının açık ve kilitlerinde herhangi bir zorlama olmadığının, 21.11.2008 günlü suç yeri araştırma ve inceleme raporu ile tespit edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılarak fazla cezaya hükmedilmesi,