Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/7127 K.2014/13641

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakiminin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Sanığın, tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olması, bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191.maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde, "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün kesinleşme şerhini havi onaylı bir sureti temin edilerek aynı Yasanın 58.maddesindeki koşulları taşıyıp taşımadığının belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,