Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/7501 K.2014/20458

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesi uygulanmamış ise de, mahkumiyetin doğal sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5275 sayılı Yasanın "Mükerrirlere özgü infaz rejmine ve denetimli serbestlik tedbirine" başlıklı 108/2. maddesinde "tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktarın tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz" hükmüne yer vermiş olup bu hüküm nedeniyle birden fazla tekerrüre esas alınabilecek nitelikte sabıka bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması ve tekerrüre esas alınan hükmünde açıkça gösterilmesi gerekmektedir.

Hal böyle olunca, sanığın adli sicil kaydı incelendiğinde, ... Sulh Ceza Mahkemesi’ne ait 2003/510 Esas ve 2004/471 sayılı karar ve ... 1.Sulh Ceza Mahkemesi’ne ait 2003/1071 Esas ve 2005/930 sayılı karar ile hükmolunan adli para cezalarının, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince tekerrüre esas olmayan kesin nitelikte sabıkalar olduğu, ... 1.Çocuk Mahkemesi’nin 787/780 sayılı karardaki cezanın ise silinme koşulları oluşan sabıka olduğundan bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,