Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/8127 K.2013/11579

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/03/2012 tarihli kenar yazısı ile Dairemize gönderilerek, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan hükümlü hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Hükümlünün başka bir soruşturma sırasında yakalandığında; 14.11.1992 tarihli yer gösterme tutanağına göre, çaldığı ziynet eşyalarından bir kısmını sattığı yerleri göstererek, kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesiyle uygulama yapılıp yapılmayacağının lehe yasa karşılaştırması sırasında karar yerinde tartışmasız bırakılması,

2- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından dosya içeriğine göre hükümlünün eylemine uyan; 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522/1(pek fahiş) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK'nın 142/l-b, 168/4 (kısmi iadeye rıza gösterilmesi halinde), 53; l16/1, 53; 151/1, 53. maddeleri uyarınca iş yeri dokunulmazlığını bozma

./..

-2-

ve mala zarar verme suçlarıyla ilgili olarak uzlaşma hükümleri de değerlendirilerek uygulama yapılıp sonucuna göre lehe olan yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

...