Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/8293 K.2014/19580

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu anlaşılmakla yapılan incelemede;

1-İskenderun Devlet Hastanesince düzenlenen 17.12.2007 tarihli raporda, yakınanda nazal fraktür olduğunun ve yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilceğinin bildirilmesi karşısında, adli tıp kriterlerine göre kemik kırığına neden olan yaralanmaların kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek yaralanmalar arasında sayılmadığı yaralanmanın kemik kırığına ve çıkığına neden olduğu iddia edilen sanıklar hakkında TCK'nın 86/1, 87/3. maddelerinin uygulanmaması,

2-Sanık Umit’in tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin 765 sayılı TCK'nın 404. maddesinin 2. fıkrasında yer alan uyuşturucu madde kullanmak suçuna ilişkin olması; bu suçun 5237 sayılı TCK'nın 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle, sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı, onun yerine adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı İskenderun Ağır Ceza Mahkemesinin 20.1.2004 gün ve 2003/324 Esas, 2004/15 Karar sayılı ilamının esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kasten yaralama suçundan yakınanın bunun ile ilgili tedavi gördüğü veya masrafta bulunduğuna dair beyanının da olmadığı dikkate alındığında yasa normunun objektif ve subjektif kriterleri gözetilerek koşulların oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerekirken sabıkası bulunmayan sanık S.. Ç.. ile ilgili olarak, yaralama suçundan dolayı yetersiz ve hatalı gerekçe ile CMK'nun 231.maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4-Kısa kararın 2. bendinde sanık "Umit"in adının, nüfus kaydına aykırı olarak "Ümit" olarak yazılması,