Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/937 K.2014/18532

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

I- Yakınan Kayo Igırashı'nin konakladığı otel odasına sanıklardan Hasan'ın gözcülük yaptığı esnada diğer sanık Ramazan'ın içeriye girerek yakınana ait çantayı alıp olay yerinden kaçmaya çalışırken yakalanmalarından ibaret eylemde;

a) Sanıklarından yakınan K.. I..ı'ye yönelik hırsızlık eylemlerinin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

b) Dosya kapsamına göre; yakınan K.. I..ı'ye yönelik hırsızlık eyleminin saat 20:45 sıralarında işlendiğinin anlaşıldığı, suç tarihinde güneşin saat 20:14'de battığı yaz saati uygulaması nedeniyle gece sayılan zaman diliminin ise 21:14'den itibaren başlayacağı gözetilmeden, hırsızlık suçunun 5237 sayılı TCK’nun 6/1-e maddesi tanımlamasında gece sayılan zaman diliminde işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 143.maddesiyle artırım yapılması,

c) Önceki bozma içeriğine göre, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 116/4.maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

d) Sanıkların K..I.'ye yönelik konut dokunulmazlığını bozmak suçunu birden fazla kişiyle birlikte işlediği gözetilerek aynı Yasanın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

II- Sanık Hasan'ın yakınan C.. U..'nun konakladığı otel odasından çalmış olduğu bir kısım eşyanın yerini yakalandığında yer gösterme yaparak iadesini sağladığı somut olayda;

Sanık Hasan'ın yakınan C.. U..'nun odasından çalmış olduğu eşyaları sakladığı yeri göstermek sureti ile eksizsiz iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168.maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

III-a) Sanıklar hakkında yakınanlara yönelik konut dokunulmazlığını bozmak suçundan kurulan hükümlerde; sanıkların sebep olduğu maddi zarar bulunmadığı;

b) Sanıklar hakkında K.. I..'ye yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde; hırsızlık suçunun kalkışma aşamasında kalması nedeniyle sanıkların sebep olduğu ve tazmini gerekli herhangi bir maddi zarar bulunmadığı,

c) Sanık H,,'ın C,,'e karşı hırsızlık suçundan kurulan hükümde, sanığın sebep olduğu ve tazmini gerekli herhangi bir maddi zarar bulunmadığı,

Hal böyle olunca;

Sanık Hasan yönünden Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/11 – 250 Esas 2009/13 Karar sayılı kararı da gözönüne alınarak sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlar getirtilerek silinme koşulları araştırılıp sonucuna göre;

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinde tanımlanan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin objektif ve subjektif koşulların değerlendirilerek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi, IV- 5237 sayılı TCK'nun 50/3.maddesi uyarınca; kayden sabıkası bulunmayan sanık R.. Ç.. hakkında suç uydurma suçundan hükmedilen 25 gün hapis cezasının aynı maddede öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

V- 5271 sayılı CMK’nun 324/4.maddesi uyarınca Devlete ait yargılama giderlerinin, 21/07/1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan (20 TL dahil) az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, 14,75 TL yargılama giderinin sanıklardan alınmasına karar verilmesi,