Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2012/979 K.2014/22630

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay günü gece 02.30 sıralarında müştekiye ait işyerinin camını kırıldığı, olay yerine yakın yerde bulunan Reşadiye otoparkında gece bekçisi olarak çalışan tanık M. Y..’un cam kırılma sesi duyulması üzerine dışarı çıktığında 2 erkek, bir bayanın yakınana ait işyerinin kapısının önünde gördüğü, tanık Mustafa’nın yanındaki kişinin polisi aradığı, tanık Mustafa’nın ise sanıkları takip ettiği, sanıkların tanığı görmeleri üzerine kaçarken olay yerine gelen polislerce yakalandıkları;

Sanık İsmail E. Ö..’in; olay esnasında düğünden gelen diğer iki sanıkla karşılaştığını, sohbet ettiğini, o sırada apartmandan bir kadının çıkıp, “Hırsızlık mı yapıyorsunuz” demesi üzerine sinirlenip, yakınana ait işyerinin camını kırdığını ifade ettiği,

Diğer sanıklarında İsmail’in beyanını doğruladıkları,

03.02.2005 tarihli görgü tespit tutanağına göre; işyerinin giriş kapısının sol yanında bulunan camın kırık olduğu, cama takılan ızgara parmaklığını boş olduğu ve işyerinin sol yanında boşta olduğunun tespit edildiği dikkate alındığında; yakınandan işyerini kapatırken cama ızgara parmaklığı takıp, takmadığı sorulup, sanıkların beyanında geçen sanık İsmail ile tartışan bayan ve tanık M. Y..’un arkadaşı olup, olayı ihbar eden kişinin açık kimlikleri tespit edilip, olayla ilgili bilgi ve görgülerinin tanık olarak saptandıktan sonra, delillerin bir bütün halinde takdiri ile

sanıkların olaydaki hukuki durumlarının tayin ve tespiti gerekirken yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde eksik kovuşturma ile karar verilmesi,