Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/12279 K.2015/42249

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık Ö.. Y..'ın doğum tarihinin 22.12.1980, sanık A.. T..'in doğum tarihinin 13.11.1987, sanık H.. Ö..'in doğum tarihinin 30.10.1978, sanık E.. O..'un baba adının Neşet, ana adının Zeynep ve doğum tarihinin 08.02.1982 olarak gerekçeli karar başlığında ve iddianamede nüfus kaydına uygun şekilde yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiştir.

I- Sanık H.. Ö.. ve E.. O.. hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın türü ve miktarına göre, 1412 sayılı CMUK’nın 5219 sayılı Yasa ile değişik 305/1.maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca sanık E.. O.. ile sanıklar E.. O.. ve H.. Ö.. savunmanının temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, II- Sanıklar Ö.. Y.., H.. Ö.., E.. O.. ve A.. T.. hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanıklar Ö.. Y.., H.. Ö.., E.. O.. hakkında yağma suçundan takdiri indirim uygulanırken, 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesi yerine 59/2. maddesinin yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanık A.. T.. hakkında, mahkemece, “Sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları itibariyle bir cezaya hükmedilmesine gerek görüldüğünden sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına takdiren yer olmadığına” karar verilmiş olması karşısında, tebliğnamede bu konuda bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Yağma suçunun birden fazla nitelikli hali oluşacak biçimde 5237 sayılı TCK’nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (a), (c) ve (h) bendlerine aykırı olarak, geceleyin silahla ve birden fazla kişi ile birlikte işlendiği, mahkemecede bu şekilde kabul edildiği halde, aynı Yasanın 61/1.maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunların değerlendirilmesi ve alt sınır aşılarak ceza uygulaması yapılması gerekirken, yetersiz ve somut duruma uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde alt sınırdan ceza uygulaması yapılarak hüküm kurulması ve sanıklar Ö..

Y.., H.. Ö.., E.. O.. hakkında yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının aynı Yasanın 35. maddesi uyarınca 2/3 indirim, 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim sonucu 2 yıl 9 ay 10 gün yerine, 2 yıl 1 ay olarak ve sanık A..

T.. hakkında yağma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h maddesi uyarınca belirlenen hapis cezasının aynı Yasanın 35. maddesi uyarınca 2/3 indirim, 31/3. maddesi uyarınca 1/2 indirim, 62/1. maddesi uyarınca 1/6 indirim sonucu 1 yıl 4 ay 20 gün yerine, 1 yıl 15 gün olarak eksik belirlenmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1- Sanıklar Ö.. Y.., H.. Ö.., E.. O.. hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerde, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCY.nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanıkların aynı Yasanın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi;

2- 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin, aynı maddenin 4. fıkrasına aykırı olarak, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan sanık A.. T.. hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ö.. Y.. ve E.. O.. ile sanıklar Ö.. Y.., H.. Ö.., E.. O.. ve A.. T.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından sanıklar Ö.. Y.., H.. Ö.., E.. O.. ve A..

T.. hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerdeki, “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, sanıklar Ö.. Y.., H.. Ö.., E..

O.. hakkında yağma suçundan kurulan hükümlerdeki, “53. maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm yerine, “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin (a),(b),(c),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar;

(c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına,” cümlesi yazılmak ve hükmün yargılama giderlerinin alınmasına ilişkin bölümünden “müteselsilen” kelimesinin çıkartılarak yerine, “sanıkların neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu sorumlu tutulmalarına” kelimelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III- Sanık Ö.. Y.. hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçunda; 6545 sayılı Yasa ile yapılan değişikle ceza miktarının üst haddinin 4 yıl olduğu dikkate alındığında; sanık Ö.. Y..'a yüklenen 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a, maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre mahkumiyet hükmünün kurulduğu 21.04.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık sürenin geçmiş bulunması,