Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/13731 K.2013/18593

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15/04/2013 tarihli kenar yazısı ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Sanık ...'ın hırsızlık suçuna katılmadığına ve diğer sanık ... ile hasım olduğuna ilişkin 10.12.2004 tarihli savunması, cezaevi idaresi kanalıyla yazdığı 20.02.2013 tarihli dilekçesinde diğer sanığın kız kardeşiyle resmi nikahsız yaşayıp ayrıldığı için aralarında husumet bulunduğunu belirtir dilekçesine göre, sanık ...'ın beyan ettiği hususların doğruluğu araştırılmadan, eksik soruşturma ile yetinilip sadece sanık ...'in beyanlarına itibar edilerek yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanık ...'in, yakınana ait otomobilin sağlam kapı kilidini zorlamak suretiyle hırsızlık yaptığı ve bu işlem sırasında anahtar ya da başka bir aleti anahtar gibi kullandığına ilişkin kanıt bulunmadığının anlaşılması karşısında;

eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b maddesine uyduğu gözetilip, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanığın yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b, 53. maddelerine karşılık 765 sayılı TCY.nın 493/1, 522(Pek fahiş) maddelerine uyan eylemleri nedeniyle denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerekirken,

yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,