Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2013/15078 K.2013/18730

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/02/2010 ve 18/04/2013 tarihli tebliğnameleri ile Daireye gönderilmekle başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

30.10.2006 tarihinde yüzüne karşı açıklanan hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra, 15.03.2007 tarihinde temyiz eden yakınan ... vekilinin temyiz isteminin, anılan Yasanın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Sanığın, gece vakti, hırsızlık amacıyla balkondan tırmanarak yakınanın evine girdiği, gürültüye uyanan yakınan ve sanığın mutfakta karşılaştıkları, henüz bir şey alma fırsatı bulamayan sanığın, uyarılarına aldırmayarak elindeki bıçakla yakınanın üzerine saldırdığı ancak elinde silah olan yakınan tarafından etkisiz hale getirildiğinin kabul edilip anlaşılması karşısında; eyleminin 765 sayılı TCK’nın 495/2. maddesi yollamasıyla 497/1 ve 193/2. maddelerinde düzenlenen yağma ve konut dokunulmazlığını bozma; sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'da “dolaylı yağma” suçuna yer verilmediğinden,

anılan Yasada sanığın eyleminin hırsızlığa kalkışma, konut dokunulmazlığını bozma ve silahla yaralamaya teşebbüs suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-) 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, eylemle ilgili 765 sayılı TCK'nın 497/1, 61, 193/2 maddeleriyle; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 35/2, 53; 116/1-4, 119/1-a, 53; 86/2, 86/3-e, 35/2, 53. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak olaya uygulanarak, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,